О, ти морен, скръбен, слаб човеко,
где се скиташ в тъмнината на света?
Ти затъваш все по-надълбоко
в тинята отровна на греха.
Дадох ти очи, та Мен да виждаш,
дадох ти копнеещо сърце, за да Ме търсиш,
дадох ти и разум, за да размишляваш,
дадох ти и слух, за да Ме чуваш.
Но греха коварен грабна...